:*
Έχεις αισθανθεί ποτέ την ψυχή σου να γαληνεύει χαζεύοντας απλά ένα πρόσωπο;
-ΑνυΠότισσα
More you might like
Έγινα σαν αυτούς…
Πάντα φοβόμουν μην χάσω τα συναισθήματα μου. Πάντα φοβόμουν μην γίνω σαν τους άλλους. Ήθελα να ειμαι ξεχωριστή και ακόμα θέλω να είμαι μα…
Είναι δύσκολο μέσα σε αυτόν τον κόσμο να κρατήσεις χαρακτήρα και να μείνεις ή να γίνεις αυτό που εσύ θέλεις. Είναι δύσκολο να σου πληγώνουν τα συναισθήματα και εσύ να βρίσκεις κάθε φορά δύναμη για να τα επαναφέρεις και εκτός της επαναφοράς να τα δυναμώσεις.
Ήθελα να είμαι ένας άνθρωπος που νιώθει, που κατανοεί,που είναι δίπλα στους άλλους και συμπαραστέκεται.. Και ναι ήμουν μα μετα από αρκετό πόνο δεν είμαι πια και αυτό με στεναχωρεί. Δεν θέλω να είμαι αυτός ο άνθρωπος που είμαι τώρα. Ναι είναι πιο επιβιωσιμος έξω στην κοινωνία μα δεν μπορώ εγώ να επιβιώσω μαζί του. Θέλω να έχω συναισθήματα θέλω αυτά που λέω ή που κάνω να τα νιώθω και όχι απλά να τα κάνω μηχανικά,δεν είμαι ρομπότ είμαι άνθρωπος και ο άνθρωπος νιώθει.. τουλάχιστον τέτοιος άνθρωπος ήμουν εγώ.
Φοβάμαι τον άνθρωπο που γινομαι.
Φοβάμαι που χάνω το εγώ μου ,τα συναισθήματα μου.
Φοβάμαι το ρομπότ που μεγαλώνει μέσα μου…
Βραδυνό “συμμάζεμα”
Ποτέ δεν μπορώ να βάλω τις σκέψεις που δεν σειρά. Δεν ξέρω γιατί…Απλά σκέφτομαι ένα πράγμα και ξαφνικά ξεπηδά κάτι άλλο! Η μόνη ώρα που οι σκέψεις μπαίνουν σε τάξη είναι το βράδυ. Σαν να κάνεις συμμάζεμα στο δωμάτιο του μυαλού. Τότε ξέρεις που βρίσκεται κάθε συρτάρι σου, κάθε σκέψη που μπαίνει και γιατί δημιουργήθηκε.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί είναι μόνο το βράδυ όμως αυτο το “μάζεμα”… Ίσως να υπάρχει περισσότερη ησυχία, περισσότερη μοναξιά. Ίσως να υπάρχει περισσότερη αγάπη για τον εαυτό μου.
Θυμάμαι την μητέρα μου να μου λέει “εκεί μέσα (στο κεφάλι σου) υπάρχουν όλες οι λύσεις”. Όσο ήμουν πιο μικρή δεν καταλάβαινα τι εννοούσε. Ήξερα πως πρέπει να κάτσω να σκεφτώ,μα ποτέ δεν καταλάβαινα το ακριβές νόημα.
Ο νους πλάθει ότι ζούμε. Εμείς ελέγχουμε τον νου μας. Άρα εμείς είμαστε αυτοί που πλάθουμε ότι ζούμε! Αυτό εννοούσε η μητέρα μου! Αν βάλω το μυαλό μου σε τάξη τότε κάθε μου πρόβλημα θα έχει την λύση του.
Κάθε κατάσταση έχει και την λύση/τέλος της. Ακόμα και αν αυτή είναι η χειρότερη. Υπάρχει κάτι που την λύνει,την τελειώνει. Αυτό ψάχνω και εγώ και εσύ και όλοι μας!
Κάτι που να τελειώνει κάπου. Αισιόδοξα ή και μη…
Κάνε ένα βραδυνό “συμμάζεμα” στο “δωμάτιο” σου και θα βρεις πολλά!
perrfectly